• DOLAR
    $3.099,5100
  • EURO
    $0,9655
  • ALTIN
    $43.853,1600
  • BIST
    $153,0000
Nükleer teknoloji hakkında tehlikeli 10 yanılgı

Nükleer teknoloji hakkında tehlikeli 10 yanılgı

Birçok insanın nükleer teknoloji deyince aklına birinci olarak Hiroşima ve Nagazaki‘ye atılan bombalar gelir. Lakin bahis dünyanın dört bir yanına atılan nükleer bombalara gelince bu öykünün yalnızca küçük bir kısmı. Birçok insan Çernobil, Three Mile Island ve Fukushima üzere olayları haberlerden biliyor olsa da çok fazla dikkat çekmeyen birçok tehlike var. Sizler için bu tehlikeli teknolojinin buz dağının arkasında kalan çok daha tasa verici istikametlerini ve olaylarını derledik.

Fukushima reaktörü hâlâ denetim altında değil

2011 yılında Japonya’nın Fukushima kentini yıkıcı bir tsunami vurdu. Fakat tsunami aslında kentte yaşayanlara daha büyük sorunlar bıraktı. Kentteki nükleer reaktörlerden birinde erime başladı. Akabinde Fukushima bölgesi etrafındaki atmosfere bir ton radyasyon yaydı. Bu olayın patlak vermesiyle hükümet paklık çalışması başlattı.

Güç santrallerinden sorumlu TEPCO şirketi, her şeyi denetim altına aldıklarını açıkladı. Fakat TEPCO Japon halkının itimadını süratle kaybediyor. Zira 10 ay boyunca yağmur suyu sızıntısı olduğunu bildirmediler. Olay ortaya çıktıktan sonra mazeretleri ise tıpkı halde zıt giden başka olaylarla birlikte açıklayacak olmalarıydı.

Sızıntı gereğince ciddiydi ve TEPCO lokal balıkçılarla hasar denetimi yapmak zorunda kaldı. Sorun şu ki, eriyen reaktör tesisin hasarlı kısmının birçok üzere hala su altında. Bu durum yüksek radyasyon düzeyleriyle birlikte reaktörün kapatılmasını nitekim zorlaştırıyor.

Kısa mühlet evvel durumun fotoğrafını çizmek için reaktöre bir robot gönderdiler. Fakat yüksek radyasyon robotu bir saat içinde eritti ve robot tesisin içinde kaldı. Kısacası hasarlı reaktörlerin devreden büsbütün çıkarılması 50 milyar dolara mâl olması ve birkaç yıl alması bekleniyor. Nükleer teknoloji üretmek sahiden de hayli güç.

Nükleer ülke olmak hayli sıkıntı

Birçok insan bir ülkenin öbür bir ülkeye ya da dünyanın rastgele bir yerine nükleer bomba atmasından korkuyor. Hatta dünyanın büyük bir kısmını yok edecek kadar büyük bir nükleer soykırımın tetiklenmesinden… Fakat silah kapasitesi açısından tam bir nükleer ülke olmak hayli sıkıntı. Zira bu hayli değerli, vakit alıcı ve her türlü dikkati çekmeden bunu yapmak neredeyse imkansız. Bundan dolayı kaygıya gerek yok.

Tüm süreç inanılmaz derecede karmaşık olsa da, radyoaktif elementin elde edilmsiyle başlar. Bu her vakit çok güç olmasa da gereken siparişlerin çokluğu ve sayısı, yaptığınızı gizlemeyi çok güç hale getirir. Üstüne üstlük, gereken bilim delicesine karmaşıktır ve bu seviyede uzmanlığa sahip çok az insan var.

Nükleer üstün güç olmak isteyenlerlerin işlerini daha sıkıntı hale getirmek için, santrifüj teknolojisi şiddetle korunuyor. Bu nedenle süreç için yüzlerce santrifüj gerektiğinden, bunu isteyen birden fazla ülke büyük ölçekte hırsızlığa ve kaçakçılığa başvurmak zorunda. Nükleere gitmek imkansız olmasa da, dünyanın geri kalanından gizlemek neredeyse imkansız.

Sızan tesisler az fakat epeyce telaş verici

TEPCO’nun nükleer depolama tesislerindeki sızıntılardan bahsetmiştik. Lakin bilhassa Amerika Birleşik Devletleri’nde, nükleer atık depolama alanları meczup üzere sızdırıyor. Üstelik sorun üzerinde çok az denetim sahibiyiz yahut hiç değiliz.

Şu anda ABD’de tek kalıcı nükleer depolama alanı New Mexico, Carlsbad‘da. Burası esasen insanların potas madenciliği yaptığı bir kasabaydı. Bu yüzden sakinler, nükleer atıkları yeraltında depolama fikrinden hayli mutluydu. Lakin son vakitlerde önemli bir sızıntı oldu. Uzmanlar, 13 çalışanın yüksek seviyede radyasyona maruz kaldığını iddia ediyor. Şimdi kalıcı bir olumsuz tesir ise görülmedi. Bununla birlikte, olayın akabinde beşerler inançlı nükleer depolama alanı inşa edilip edilemeyeceğini sorgulamaya başladı.

Ayrıyeten bir vakitler plütonyum zenginleştirme için değerli bir merkez olan Hanford, Washington’da da bir alan var. Bu alanı ise yetkililer kapattı. Lakin bu paklık devam ediyor. Bunların birçok devasa yeraltı tanklarında. Geçmişte tesislerdeki sorumlular bunların sızıntı yaptığını ve hükümetin radyasyonun etrafa sızmasını önlemek için gereğince süratli davranmadığını bildirmişti. Lakin hala gereğince güvenlik tedbirleri alındığı söylenemez.

Kimse atıkları almak istemiyor

Reaktör erimesi nükleer teknoloji dediğimizde yaygın bir dehşet. Fakat birçok insanın düşünmediği şey, depolamamız gereken nükleer atık ölçüsü. Ayrıyeten birden fazla radyoaktif hususun uzun ömürlü olduğunu düşündüğümüzde bu önemli bir sorun teşkil ediyor.

Elinizdeki radyoaktif unsur ölçüsü ne olursa olsun inançlı bir formda saklamak inanılmaz derecede sıkıntı. Bu, olayı daha da karmaşık hale getiriyor. Varsayım edebileceğiniz üzere, genelliklek beşerler atıkların yakınlarında depolanmasını istemez. Bu emelle, Nevada’daki Yucca Dağı’nda bir nükleer atık depolama alanı projesi ortaya attılar.

Projeye, periyodun ABD Lideri Obama ve Nevada’daki Senato Önderi Harry Reid şiddetle karşı çıktı. Buna rağmen projeyi destekleyenler ise çalışmanın ve alanın büsbütün inançlı olacağını ve hiçbir ziyanlı radyasyon yaymayacağını tez etti. Lakin tekrar de plana karşı muhalefeti tatmin edemediler. Gerçek şu ki, beşerler radyasyona güvenmiyor.

Radyoaktivite sessiz bir katil mi?

Birçok insan radyasyonu önemli bir felaket sonucu meydana gelen bir şey olarak düşünür. Lakin radyasyon dört bir yanımızda ve çoklukla bizi beklemediğimiz biçimlerde etkiliyor.

Uranyum parçalandığında radon isimli radyoaktif ve çok tehlikeli bir gaz oluşur. Üstelik uranyum dünyanın çabucak hemen her yerinde bulunur. Bu nedenle her vakit bir tehlike. Bununla birlikte, birçok yerde sorun olmaya yetecek kadar yok. Lakin yeniden de radon insanları sessisce akciğer kanserine iter.

Birtakım kestirimler, Amerika Birleşik Devletleri’ndeki artan akciğer kanseri riskine yol açan tehlikeli radon düzeylerine dikkat çekiyor. EPA’ya (ABD Etraf Müdafaa Ajansı) nazaran, radon yılda 20 binden fazla insanı öldürüyor ve akciğer kanserinin ikinci en yüksek nedeni nedeni. Meskenlerde kolay kolay birikebileceğinden birkaç yılda bir radon testi yapılması öneriliyor.

Özgül emilim oranı nedir?

Sahiden de cep telefonları kansere neden oluyor mu? Bu uzun müddettir bir tartışma konusu. Birçok çalışmada bilim insanları bu mevzuyu araştırdı. Lakin hiçbiri rastgele bir risk olup olmadığını yahut varsa bu riskin ciddiyetini net olarak ortaya koymadı.

Çoklukla beşerler inançta olduklarını düşünüyor. Ancak herkes ikna olmuş değil. FCC’nin (Federal Bağlantı Kurulu) cep telefonlarının özgül emilim oranı (SAR) için standartları var. Tüm cep telefonu üreticilerinin kendi modellerinin SAR bedelini test etmeleri ve sonuçları telefonun kullanım kılavuzuna koymaları gerekiyor.

Bununla birlikte, özgül emilim oranları ekseriyetle telefonu tutuş halimize nazaran test ediliyor. Örneğin, inançlı uzaklık pek çok insanın telefonu kulağına düşündüğünden çok daha uzak tutmasına yöneliktir. Kimi modellerde üreticiler sadece telefonu bedeninizden uzak tuttuğunuzdaki radyasyonu test eder. Kesin olmamakla birlikte, FCC kendi sıhhatinizi ve güvenliğinizi korumak için kullanıcı kılavuzunu okumanızı ve özel telefonunuz için talimatları izlemenizi tavsiye etmekte.

Nükleer teknoloji mitleri: Soğuk füzyon efsanesi

Yaklaşık yirmi yıl evvel, Martin Fleishmann ve Stanley Pon, daha sonra “soğuk füzyon” olarak isimlendirilen bir fenomeni ortaya attı. Oda sıcaklığında bir nükleer tepki oluşturmanın bir yolunu bulduklarını tez ettiler. Bu türlü bir şey yapılsaydı, tehlikeli radyasyon düzeyleri ve etraf tahribatı telaşı olmadan güç için nükleer tepkileri kullanırdık.

İddia edeceğiniz üzere, beşerler bilim insanlarının savları karşısında inanılmaz derecede heyecanlandı. Hatta deneyi tekrarlamak için yola koyuldular. Lakin hayal kırıklığı ile karşılaştılar. Hiç kimse deneyi tekrarlayamadı yahut çalışmasını sağlayamadı. Zati şimdi kimse bunun nasıl çalışacağını açıklayacak teorik bir model ortaya koyamadı.

Sonunda, beşerler vazgeçti. Lakin son vakitlerde ABD Deniz Laboratuvarlarında çalışan bir küme bilim insanı, soğuk füzyonun mümkün olabileceğine dair deliller bulduğunu tez etti. Ne yazık ki, kuşkucular hâlâ ikna olmuş değil. Üstelik araştırmacılar da sonuca nasıl ulaştıklarını yahut nasıl meydana geldiğini tatmin edici bir biçimde açıklamadı.

Düşük düzeylerdeki radyasyona maruz kalmak

Dünyada binlerce bilim insanı var ve farklı görüşlere sahipler. Radyasyona maruz kalma kelam konusu olduğunda, bilim insanları hayli bölünmüş durumda. Birtakım bilim insanları, radyasyona rastgele bir seviyede maruz kalmanın en azından teorik olarak ziyanlı olduğuna inanmakta. Bu görüşün en uç yanı, katiyen gerekli olmadıkça tıbbî ekipman da dahil tüm radyasyondan uzak durmak.

Öte yandan, birtakım araştırmacılar düşük düzeylerde radyasyona uzun müddet maruz kalmanın bile hiç ziyanlı olmadığını savunuyor. Aslında, Wisconsin-Madison Üniversitesinden John Cameron, düşük düzeylerde radyasyonun bağışıklık sistemini güçlendirdiğini gösteren bulgulara dayanarak bunun olumlu olduğunu düşünüyor.

Lakin dediğimiz üzere bilim topluluğu bu hususta hemfikir değil. Her iki tarafta da araştırmalar var lakin hiçbiri büsbütün kesin değil. Radyasyona adapte olma yeteneğimizin kansere karşı savaşta değerli bir rolü üstlenmesi muhtemel.

2 binden fazla atom bombasını test ettik

Nükleer teknoloji ve daha doğrusu nükleer patlama dediğimizde akla öncelikle Hiroşima ve Nagazaki geliyor. Çernobil’deki felaketi ve Fukushima’daki son felaketi de unutmayalım. Çoklukla nükleer santrallerin dikkatsizce kullanılmasından şikayet ediyoruz. Bununla birlikte, etrafa saldığı radyasyon ölçüsünden da.

Gerçek şu ki, ülkelerin kullandığı nükleer silah sayısına kıyasla bunlar devede kulak kalıyor. Silah olarak neredeyse hiç kullanmasak da, pek çok ülke esasen evvelden bunları ağır bir formda test etti. Bu maksatla ABD, Rusya, Birleşik Krallık ve Fransa üzere ülkeler onlarca yılını absürt ölçüde nükleer bomba testi yaparak geçirdi.

Üstteki hızlandırılmış görüntü, birinci testlerden Pakistan ve Kuzey Kore’deki son testlere kadar ateşlenen tüm bombaları gösteriyor. Sayılar ürpertici, birkaç on yıl boyunca dünya çapında 2 binden fazla nükleer bomba patlattık.

Kuzey Kore’nin nükleer programının kapsamı

Birçok ülkenin geliştirdiği nükleer programlardan pek çoğumuz son derece telaş duyuyor. Son yıllarda milletlerarası toplumun gözlerini İran‘a ve Kuzey Kore‘ye çevirmesine neden oldu.

Bu hususta daha evvel İran ile BM Güvenlik Kurulu ve AB ortasında pek çok görüşme yapıldı. Bilhassa İran’la ilgili birçok ülke telaş duymuyor. Zira komşularına ya da öbür ülkelere nükleer bomba atmaları pek muhtemel değil. Birden fazla insanın Kuzey Kore için birebir şeyi düşündüğünü ise söyleyemeyiz.

Kuzey Kore, pek çok kere nükleer temelli silahlar ürettiğini sav ederek testler gerçekleştirdi. Kimileri çok telaş verici olmasa da, bu testleri memleketler arası toplumun yaptırımları izledi. Yani tehdidin ciddiye alındığını gösteriyor.

2013’teki testten sonra Kuzey Kore, olağan bir füzeye sığacak bir savaş başlığını minyatürleştirdiğini sav etti. Kimi beşerler Kuzey Kore’nin bombalarının ne kadar tehlikeli olduğu konusunda kuşkucu. Lakin birden fazla silah için gereğince zenginleştirilmiş malzemeleri var. Üstelik zımnilik konusunda da hayli güzeller. Asıl soru komşularına saldırma konusundaki hamasetlerinin ne durumda olduğu.

Sosyal Medyada Paylaşın:

BİRDE BUNLARA BAKIN

Düşüncelerinizi bizimle paylaşırmısınız ?

Yorum yazmak için giriş yapmalısın

  • ÇOK OKUNAN
  • YENİ
  • YORUM